مجنون و شیدا

من ان مجنون شیدایم من ان پنهان پیدایم من عاشق پیشه ای سر کشته چون امواج دریایم که چون ساحل مرا پس میزنی و باز می ایم مرا پس میزنی و باز می ایم چنان مستم چنان مستم که راه عقل را بستم که همچون سایه هر جا می روی هستم که باید ابرویم را گذارم در کف دستم که شاید در دل تنگت دهی جایم من ان مجنون شیدایم من ان پنهان پیدایم تو ان دوری که همراهی توهم در گاه و بیگاهی تو هم خورشید و هم ماهی نشانی از تو بر جا مانده هر جا می رسم پایم من ان مجنون شیدایم من ان پنهان پیدایم