روایت تنهایی

شب که می‌ رسد از کناره‌ ها گریه می‌ کنم با سـتاره‌ ها وای اگر شبی ز آستیـن جان بر نیاورم دست چاره‌ها همچـو خامشان بسته‌ ام زبان حرف مـن بـخـوان از اشـاره‌ ها ما ز اسب و اصـل افــتـاده‌ایم ما پـیاده‌ایم ای سواره‌ها ای لـهـیـب غم آتـشم مزن خرمـنـم مسوز از شراره‌ ها شب که می‌رسد از کناره‌ها گریه مـی‌کنم با سـتاره‌ها وای اگر شبی ز آستیـن جان بر نیاورم دست چاره‌ها همچـو خامشان بسته‌ ام زبان حرف مـن بــوان از اشـاره‌ ها ما ز اسـب و اصـل افــتـاده‌ ایم مـا پـیاده‌ ایم ای سواره‌ ها ای لـهـیـب غم آتـشم مزن خرمـنـم مسوز از شراره‌ ها