بچه های خوب کوچه

بچه های خوب کوچه رنگ چشمات یادشونه آسمون که آبی میشه میگن این چشمای اونه من و این پنجره باهم هنوزم یاد تو هستیم توی خاموشیه کوچه یاد فریاد تو هستیم پیرهن برفیت رو بردار چتر بارون رو رها کن از تنه برهنه ی من سایه ی شب رو جدا کن یادمه بچگی هامون همه حرف ها تازه بودن هر چی داشتیم خوب و کم بود قلب هامون اندازه بودن هوا وقتی ابری میشد واسه هم قصه میگفتیم زیر بارون نوازش بوی خاک رو میشنفتیم