عزیز بشین به کنارم

جونِ تو؛ طاقت ندارُم… حالا مرو از کنارُم… حالا مرو از کنارُم… به خدا؛ دوسِت می دارُم! به خدا؛ دوسِت می دارُم! سرِ کوهِ بلند؛ تا کِی نشینُم؟ عزیز بشینه کنارُم… که لاله سر زنه؛ گل را بچینُم… عزیز بشینه کنارُم… گلای سرخ وُ سفید؛ بر هم تنیده… عزیز بشینه کنارُم… نمی دونُم؛ کدوم گل رو بچینُم؟ عزیز بشینه کنارُم… … ز عشقت، بی قرارُم… جونِ تو؛ طاقت ندارُم… حالا مرو از کنارُم… حالا مرو از کنارُم… به خدا؛ دوسِت می دارُم! به خدا؛ دوسِت می دارُم! گلِ سرخ وُ سفیدُم؛ دسته دسته… عزیز بشینه کنارُم… میونِ سنگِ مرمر؛ ریشه ریشه… عزیز بشینه کنارُم… الهی بشکنه؛ اون سنگِ مرمر… عزیز بشینه کنارُم… که یارِ نازنین؛ تنها نشسته… عزیز بشینه کنارُم… عزیز بشینه کنارُم… ز عشقت، بی قرارُم… جونِ تو؛ طاقت ندارُم… حالا مرو از کنارُم… حالا مرو از کنارُم… به خدا؛ دوسِت می دارُم! به خدا؛ دوسِت می دارُم!