زهره

Ali Zandvakili- Zohre یاد از آن روزی که بودی زهره یار من دور از چشم رقیبان در کنار من حالیا خالیست جایت ای نگار من در شام تار من آخر کجایی زهره یاد داری زهره آن روزی که در صحرا دست اندر دست هم گردش کنان تنها راه میرفتیم و در بین شقایق ها بود عالم ما را لطف و صفایی زهره بود هنگام غروب آن روز افق زیبا ایستادی از برای دیدنش آنجا تکیه تو بر سینه ام دادی سر خود را گفتیم و آن تنها بس رازهایی زهره چون یقین کردی که در عشقت گرفتارم طرد گشتی و نمودی این چنین خوارم خود نکردی فکر آخر نازنین یارم من همچو تو دارم آخر خدایی زهره